τι? δηλαδή θα βρέξει τώρα? πρωτη μέρα που έκανε ζέστη, 35 βαθμούς έφτασε, να ζεσταθεί και λίγο το κοκαλάκι μας και να στεγνώσουμε απο τις τοσες βδομαδες βροχης, να φορέσουμε κι ένα σορτσάκι βρε αδερφέ και τωρα θα βρεξει? και πως θα βρεξει με 30 βαθμούς νυχτιάτικα? χαλόου?? θεέ? μηπως τα έχεις μπλέξει λίγο?
Υ.Γ. 20 λεπτά μετα: τροπική καταιγίδα :-/ (σε λάθος χώρα) αστράφτει συνέχεια και ριχνει καρεκλοπόδαρα...κι εγώ διαβάζω προστασία απο κεραυνούς
Αυτή τη φορά ήταν τέλεια στην πεζοπορία. Οταν πηγαίναμε είχε απίστευτο κόσμο και το S-bahn (σαν να λέμε προαστιακός) είχε απίστευτο κόσμο, παππουδογιαγιάδες, και οικογένειες με πιτσιρίκια που πήγαιναν για σαββατιάτικη πεζοπορία, ποδηλάτες που πήγαιναν για ορεινή ποδηλασία και μέσα στο τρενο ίσα που χωράγαμε όλοι. Και τα ποδήλατα πιάνουν πολύ χώρο. Πολύ καλά κάνουν βέβαια και επιτρέπονται, (σε αντίθεση με την Ελλάδα), η Deutsche Bahn (γερμανικός σιδηρόδρομος) φταίει που ήμασταν σα σαρδέλες. Τέλος πάντων.
Η περιοχή γύρω από τον Ελβα λέγεται Σαξωνική Ελβετία στο γερμανικό κομμάτι και Βοημική Ελβετία στο τσεχικο κομμάτι και η φύση είναι πολύ όμορφη και υπάρχει και εθνικό πάρκο. Εκεί που πήγαμε εμείς υπάρχουν κάτι βράχοι από άμμο που ξεφυτρώνουν στο άσχετο, επειδή προιστορικά έφτανε ως εκεί η θάλασσα.
Στην αρχή περάσαμε στην απέναντι μεριά του Ελβα με καραβάκι (τσαμπα, η κάρτα απεριορίστων που μας δίνει το πανεπιστήμιο φτάνει ως εκεί) και μετά έπρεπε να ανεβούμε απο το επίπεδο του Ελβα μέχρι εκεί που είναι τα λοφάκια. Αυτά φτανουν περίπου τα 450 μέτρα αλλα το μονοπάτι είναι σχετικά απότομο και αποτελείται κυρίως από σκαλιά φτιαγμένα με κορμούς δέντρων (κρατάνε και το χώμα, για να μην διαβρώνεται όταν βρέχει) Στα πολύ απότομα σημεία έχει σιδερένες σκάλες πάνω στους βράχους. Μιλάμε για πολλά σκαλια ε... Οταν φτάσαμε όμως επάνω η θέα ήταν απίστευτη. Και θα μου πείτε σιγά το υψόμετρο. Ναι αλλά επειδή όλα τα γύρω μέρη είναι σχετικά επιπεδα και οι βράχοι ξεφυτρώνουν απότομα έβλεπες όλο τον ορίζοντα και στις 360 μοίρες! Δάση και χωριουδάκια και χωράφια και φυσικά τον Ελβα... Στους μικρότερους βράχουν υπήρχαν άνθρωποι που έκαναν αναρρίχηση με καρφια σε εντελώς κάθετο βραχο. Κάναμε φυσικά το απαραίτητο διάλειμμα εκει πάνω για να πάρουμε ανάσα γιατι εμένα μου είχε βγει η γλώσσα. Ημουνα με 3 γερμανούς, εκ των οποίων οι 2 ήταν έμπειροι και είχαν παει πριν μερικο καιρό μόνοι τους τριήμερη πεζοπορία στα αντίστοιχα βουναλάκια της Τσεχίας. Ο τρίτος ήτανε ένας βλαμένος μπουλούκος που είχε υψοφοβία αλλά δεν τολμούσε να το παραδεχτεί, δεν ξέρω που τον βρήκαν και τον μάζεψαν. Ασε που σε όλη την πεζοπορία είχε το ipod nano κρεμασμένο στη ζώνη χωρίς να το χρησιμοποιήσει ούτε μια στιγμη. Που πας βρε βλαμένο, θα κοπανήσει σε κανενα βράχο και θα το κλαίς μετα. Τελικά υπάρχουν και γερμανικά μαμόθρεφτα..κι εγώ που νόμιζα ότι είναι ελληνική εφεύρεση.. Στο θέμα μας όμως. Οι 2 γερμανοι μας τρέχανε όλη την ώρα και εγώ κάποιες στιγμές δεν την πάλευα αλλά καλά κάνανε γιατί είδαμε πολλά μέρη.
Αυτη η πρώτη κορυφή ήταν και η πιο τουριστική και στα μονοπατάκια είχε "κίνηση" και γερμανίκούς παππουδογιαγίαδες με τη γνωστή γυμνασμένη γαμπα που εξακολουθούσαν να σκαρφαλώνουν παρά τα προχωρημένα -ήντα. Μετά όμως εμείς ουσιαστικά περνούσαμε απο κορυφή σε κορυφή καθώς αυτα τα λοφάκια απο άμμο ήταν σχεδόν ημικυκλικά αν και δεν ενώνονταν οπότε μισοκατεβαίναμε και ξαναανεβαίναμε. Οσο απομακρυνόμασταν απο τον Ελβα ήταν όλο και πιο ωραία και ήμασταν μόνοι μας, εμείς και η φύση. Το καλύτερο σημείο ήταν όταν φτάσαμε στους Δίδυμους Βράχους. Κάτω είχε τόση πολλή άμμο όση σε ένα γήπεδο μπιτς βολει! Εκεί κάναμε και το δεύτερο διάλειμμα για να παρουμε δυνάμεις για αυτό που θα ακολουθούσε. Ας σχολιάσω τώρα λίγο το τι είχανε πάρει μαζί τους για κολατσιό τα γερμανάκια. Σαντουιτς με ψωμι και σαλάμι. Σκετο! Και για δεύτερο πιάτο λουκανικάκι βιεννέζικο, σαν αυτο που λέμε εμεις "φρανκφούρτης". Και για να ξεδιψάσουν νερό με ανθρακικό. Ντάλα ο ήλιος (έφτιαξε απότομα ο καιρός) να έχουν σκάσει απο τη ζέστη, να τρώνε τα λιπη και να πίνουν αυτή την αηδία που δε σε ξεδιψάει με τίποτα. Τέλος πάντων.
Μετά (εννοείται πως είχαμε χάρτη με πράσινα, κοκκινα, κίτρινα και μπλε μονοπατάκια) πήραμε αυτό που πήγαινε στην κορυφή. Εγω είδα στην ξυλινη ταμπελίτσα στην αρχή του μονοπατιου "προσοχή! μόνο για έμπειρους" και λέω του Γκέοργκ, "ώπα ρε φίλε, εγώ που πάω;" Είχα κουραστεί και ψιλοβαρεθεί γιατί απο ένα σημείο και μετά δε μπορούσα να συζητήσω με τους γερμανούς. Μιλούσανε δύσκολα γερμανικά, πολύ καθημερινά, και εγω κατανάλωνα όλη τη δυναμη μου πλεον μόνο για να περπατήσω, δε μπορούσα να σπαταλάω και ενεργεια για να αποκρυπτογραφήσω τι λέγανε. Ο Γκέοργκ μου λεει όμως, "θα δουμε, μην ανησυχείς" και τι να κάνω κι εγω, πήγα. Οταν φτάσαμε κολλητά στο βράχο έπρεπε να πατάμε σε κάτι σιδερένια Π μπηγμένα στο βράχο και να γαντζωνόμαστε απο χειρολαβές και ήταν απίστευτο γιατι αποκάτω ήταν το κενό, οποτε αντέχεις δεν αντέχεις πιάνεσαι. Το μόνο που νοιώθεις έιναι ότι ΘΕΛΕΙΣ να ανέβεις, ούτε φόβο, ουτε τιποτε άλλο. Και ξεχνάς εννοείται ότι σε πονάνε τα πόδια σου και η πλάτη κλπ. Σε κάποια στιγμή χωθήκαμε ανάμεσα στα δίδυμα βράχια, χωρούσε ίσα ίσα ένα άτομο, πιανόσουν στο συρματόσκοινο και πατούσες στα Π. Τέλειο. Και οταν φτάσαμε στη κορυφή είχε πάλι μια σταλιά χώρο και κάπου ξεφύτρωσε και ένας τύπος που έκανε αναρριχηση κανονική, με καρφιά. Μετά πήραμε το δρόμο προς τα κάτω και για πρώτη φορά διαπίστωσα αυτό που λένε οτι η κατηφόρα ειναι εξίσου κουραστική με την ανηφόρα. Φτάσαμε στο χωριό, φάγαμε παγωτό και ίσα ίσα προλάβαμε το καραβάκι να περάσουμε απέναντι τον Ελβα και να πάρουμε το τρένο της επιστροφής.
Φωτογραφίες έχω βάλει στο flickr αν και τα πιο ωραία δεν τα έχω βγάλει φωτογραφία, εκείνη τη στιγμή δεν έχεις το μυαλό σου στη φωτογραφία αλλά στο πως θα ανεβείς. Αυτό ισχύει δηλαδή και για τα σκαλοπατάκια πάνω στο βράχο. Βρήκα φωτογραφίες όμως στο ιντερνετ [1], [2], [3],[4]
Σαξονική Ελβετία [de], [en]
Τα βουνά απο άμμο
Το πφαντ (pfand) λοιπόν είναι μια καταπληκτική γερμανική εφεύρεση απ'αυτές που μόνο αυτοί θα σκέφτονταν. Στα ελληνικά μεταφράζεται "ενέχυρο" αν και δεν είναι και πολύ σωστό.
Είναι τα λεφτά που παίρνεις πίσω όταν επιστρέφεις τα μπουκάλια της μπύρας στο σουπερμάρκετ. Μόνο που εδώ ως γνωστόν επιστρέφονται τα πάντα, όχι μόνο τα γυάλινα της μπύρας αλλά και το πλαστικό μπουκάλι της κοκακόλα, του νερού, του ice tee κλπ. Ακόμα και οι μικρές συσκευασίες του μισού λίτρου. Και τα λεφτά που παίρνεις είναι γύρω στα 25 λεπτά το καθένα. Υπάρχουν 2 κατηγορίες μπουκαλιών: Αυτά που επιστρέφονται για να ξαναγεμιστούν και να ξαναπουληθούν (τα περισσότερα) και αυτά που επιστρέφονται για να τα ξαναλιώσουν. Υπάρχουν και κάποια (λίγα) που ειναι pfandfrei, και δεν επιτρέφονται και σε βγάζουν από το μπελά. Αλλά αυτά είναι μερικά άμαρκα προιόντα. Τα μπουκάλια αυτά που τα ξαναγεμίζουν δεν είναι σαν αυτά που έχουμε στην Ελλάδα αλλά πολύ πιο σκληρά αφού χρησιμοποιούνται πολλές φορές. Και επειδή οι Γερμανοί τις μπύρες τις αγοράζουν με τα καφάσια, μαντέψτε; Εχουν και τα καφάσια!
Αντίστοιχα γίνεται και όταν βγαίνεις έξω όπου έχει πφαντ και το γυάλινο ποτήρι της μπύρας το μισόλιτρο, ή το μπουκάλι ή τελος πάντων το κάθε ποτήρι γυάλινο που θα σου δώσουνε (για να μην το πάρεις για το σπίτι). Μόνο που εκει το πφαντ είναι μισό ή ένα ευρώ. Ακομα και η κούπα που πίνω καφέ στη Neue Mensa έχει μισό ευρώ πφαντ! Ελεος! Η βλακεία με αυτό το μαραφέτι είναι ότι το πληρώνεις εκ των προτέρων οπότε αν είσαι σε καμια μπυραρία και βαρεθείς μετά να το επιστρέψεις το έχεις ήδη πληρώσει. Επίσης είναι ένας ύπουλος τρόπος να σου πάιρνουνε λεφτά αφού αν δεν το επιστρέψεις σε αυτούς κοστίζει μαξιμουμ 25 λεπτά αλλά εσύ έχεις πληρώσει 1 ευρώ. Καμια φορά όταν πληρώνεις σου δίνουνε και μια μάρκα σαν αυτες που έχουν στα λουναπαρκ, που τη γυρίζεις κι αυτή πισω μετα.
Χωρίς πλάκα τώρα, το βρίσκω πάρα πολύ καλό το ότι τα πάντα επιστρέφονται και επαναχρησιμοποιούνται. Είναι λίγο μπελάς βέβαια, ειδικά έτσι όπως πινουν αυτοί τις μπύρες. Αλλά είναι επισης πολύ έξυπνο το ότι αυτό το σύστημα βασίζεται στην τσιγκουνιά τους. Ετσι όλοι τα επιστρέφουν και δεν το κάνουν κατ' ανάγκη για το περιβάλλον αλλά για την τσέπη τους. Υπάρχουν και στην Αθήνα κάτι κάδοι, τώρα τελευταία τους έχουν βάλει, χαρακτηριστικά ένα τέτοιο μαραφετι είναι στους Αμπελόκηπους μπροστά από το μετρό. Αλλά αυτό εκτός του ότι είναι εμφανές ότι το έφτιαξαν γιατί υπήρχε κάποιο πρόγραμμα που το χρηματοδοτούσε (Ελλαδάρα ολε!) σου δίνει 1 λεπτό του ευρώ για 3 μπουκάλια αν θυμάμαι καλά. Και δεν τα στέλνει για να ξαναχρησιμοποιηθούν αλλά για να ανακυκλωθούν και να γίνουν πλαστικό, που απο ότι έχω δει σε σχετικές εκπομπές, δεν είναι και τόσο αποδοτικό. Ε, εννοείται ότι η ανακύκλωση έτσι δεν πάει μπροστα.
Τελικά ήταν πολύ ωραία στη βραζιλιάνικη βραδιά, ήταν τίγκα στους ερασμίτες και το καιπιρίνια είχε 3 ευρώ (4 με το πφαντ αλλά το παίρνεις πίσω το ευρώ μετά). Μέχρι τις 3:30 κάτσαμε εκέι, μέχρι που φύγαμε γιατί πατήσαμε καταλάθος το κουμπί στο μπαρ που ακουγεται μια σειρήνα και σημαίνει ότι κερνάς όλους όσους είναι κοντά στο μπαρ και οι βλάκες δεν καταλάβαιναν ότι το κάναμε κατα λάθος και ζητούσαν να πληρώσουμε το μπουκάλι που έκανε 7,50 ευρώ και λέγανε διαλέξτε κόκκινο ή πράσινο μπουκάλι... τστστσ, γερμανοί...Οπότε φύγαμε εννοείται, τι να κεράσεις λικέρ πεπερμιντ; Δε λέει. Μετά πηγαμε με μια έλληνίδα βόλτα με τα ποδήλατα και περάσαμε από την παλιά πόλη και μετά κατεβήκαμε στον Έλβα και πήγαμε βόλτα καταμήκος του ποταμού μέχρι εκεί που είναι τα beach bar με την ψεύτικη άμμο και τα beach volley. Εννοείται ότι είχε ξημερώσει και ήταν τέλεια... Στη Γερμανία τέτοια εποχή αρχίζει να χαράζει απο τις 4 το πρωί και τη νύχτα έχει φώς μέχρι τις 11 παρα. Αυτή είχε μάθημα εντωμεταξύ στις 8, και έπρεπε να πάει. Τώρα τι έκανε, δεν ξέρω... Πολύ ωραία ήτανε πάντως...
Σήμερα πρέπει να διαβάσω λίγο Blitzschutz (προστασία απο υπερτάσεις) και μετά το βράδυ έχω 4 πάρτι, ένα της ιατρικής, ένα που το κάνει μια ρουμάνα θεοπάλαβη επειδή είχε γενέθλια, ένα αποχαιρετιστήριο εράσμους πάρτι στο new feeling που θα έχει και 100 λίτρα τσάμπα μπύρα (σιγά την ποσότητα) και ένα σάλσα πάρτι που με καλέσανε κάτι γερμανοί αλλά εννοείται ότι δε θα πάω ;-) Στης ιατρικής θα πάω και για λίγο γιατί αυριο θα πάω για πεζοπορία στη Σαξονική Ελβετία (εδώ δίπλα στη Δρέσδη είναι, με το S-bahn θα πάμε) Θα πάω με κάτι Γερμανούς που ξέρουνε απο αυτά γιατί την άλλη φορά είμασταν μεν πολλά άτομα και ήατν ωραία αλλά το είχε οργανώσει ένας Γαλλος και δεν ήξερε που είναι τα ωραία τα μέρη, ενώ τώρα αυτοί είναι εμπειροι. Ελπίζω μόνο να μην έχει και αναρρίχηση το πρόγραμμα με σκοινιά και τέτοια γιατί δεν είμαι και ότι πιο fit κυκλοφορει...
Πάρτε τώρα μια γέυση από τη φωτογραφία που μου έστειλε αυτός που το οργανωνει:
Υ.Γ. Μόλις χτές ανέβηκε για πρώτη φορά η θερμοκρασία πάνω από τους 20. Αυριο θα έχει 29 μέγιστη και τις επόμενες μέρες θα έχει ένα μίνι κάυσωνα με αποκορωφωμα τη Δευτέρα που θα φτάσει τους 36. Μετά φυσικά θα ξαναπέσει και θα ξαναέχουμε 20 βαθμούς. Κάτι είναι κι αυτό. Αν και νορμάλ καλοκαίρι δεν το λες. Βέβαια νορμάλ εποχές δε νομίζω να ξαναέχουμε πια. Κλιματικές αλλαγές το λένε, και είναι απλό. Τεσπα.
Αποφάσισα ότι δε γράφω αρκετά για το πραγματικό νόημα του εράσμους... τα παρτι και τις διάφορες βλακείες που κάνουμε και αυτά...
Γι'αυτο σημερα πείτε μου που να πάω σήμερα, στο αποχαιρετιστήριο πάρτι των ηλεκτρολογων (της σχολής μου ντε!) με χορηγούς τη Siemens και τη Rohde&Schwartz (αυτο ειναι κάψιμο) ή στη βραζιλιάνικη βραδιά στο gutzkowklub?
Φυσικά και θα παω στους βραζιλιάνους, με κάτι ισπναούς, έναν χιλιανό, μια γαλλίδα και κάτι πολωνέζες και άν δεν έχει κόσμο ή αν περνάνε καλά μονο οι βραζιλιάνοι (γίνεται καμια φορά σε τετοιες βραδιές) θα περάσουμε και απο το ηλεκτρολογικό παρτι που είναι και μεγάλο, με 4 stages κλπ. Αλλά όπως και να το κάνεις, ηλεκτρολόγοι είναι... καλο πάρτι και ηλεκτρολογικό??
υ.γ. τώρα που το σκέφτομαι καλύτερα να σου χορηγεί το παρτι η ζίμενς και να είναι όλης της σχολής παρά να είναι της παράταξης, να πηγαίνουν οι μισοί και να στο χορηγεί μυστικά το κόμμα. το μη χείρον βέλτιστον δηλαδη. αλλά τσάμπα πάρτι πάλι δε γίνται. τεσπα. άντε γεια!!
Σημερα έγραφα ιταλικα. Φοβερό διαγώνισμα, τι να σας πω, καθοριστικής σημασίας για την "καριερα" μου, μη χέσω, ως ηλεκτρολόγος μηχανικός. Μουχαχα. Μπαμπα συγγνώμη για την κακή κουβεντα, το ξέρω ότι διαβάζεις το μπλογκ μου (χιχι) και υπόσχομαι ότι δε θα το ξανακάνω ;-Ρ Τέλος πάντων εγώ με τις ξένες γλώσσες το'χω γενικά, δεν ξέρω γιατί, και τις μαθαίνω έυκολα. Και αφού η μια ξένη γλώσσα ήτανε τσάμπα και ισπανικά ήτανε γεμάτο, πήγα. Τα ιταλικά μου ήτανε γενικά εύκολα γιατί ξέρω καλά γαλλικά και το διαγώνισμα σήμερα ήτανε εντελώς γτπ. Αλλά η ηλίθια η δασκάλα που μου τη λέει κάθε φορά με έβαλε να τα ξαναγράψω όλα, το listening και την έκθεση γιατί τάχαμου τα είχα γράψει με μολύβι. Εντωμεταξύ είχε δει η σκρόφα ότι γράφω με μολύβι από την αρχή γιατί τη ρώτησα κάτι και έσκυψε πάνω στο γραπτό μου και περίμενε πότε θα τελειώσω για να μου την πει πάλι μπροστα στα γερμανάκια και να με κάνει ρεζίλι και να τα ξαναγράψω. Και το διαγώνισμα δεν ήτανε τιποτε επίσημο να πεις, επιτόπου το διόρθωνε. Και μου λέει "Εδώ στη Γερμανία γράφουμε με στυλό!" Κυρά μου αφού ούτε εσύ είσαι γερμανίδα! Και κλασικά όπως οι περισσότεροι ιταλοί δεν κάνεις και ιδιαίτερη προσπάθεια να προσαρμοστείς ούτε στοιχειωδώς. Δε μου το είπε καμια γερμανίδα τύπου "Ordnung muss sein" για να το καταλάβω, μου το είπε η παλαβή! Και μου τη λέει πάντα επειδή είμαι η μοναδική που μπορεί να το κάνει. Είμαι ελληνίδα. Παλιότερα κάθε φορά που μου έλεγε "γιατί άργησες" (και μετά από μένα ερχότανε η μισή τάξη) δεν έδινα σημασία καν. Νόμιζα ότι το λέει για πλάκα. Αλλά τις τελευταίες μέρες έχει παραγίνει, με αποκορύφωμα σήμερα, που μετά το σχολίασαν ακόμα και κάτι Γερμανιδες από μόνες τους, τύπου "καλά τι τρέχει και τη λέει πάντα σε σένα; έχουν καμια κόντρα οι έλληνες με τους ιταλούς; επίτηδες περίμενε να τελειώσεις για να σου το πει"
Τεσπα. Εγώ τώρα είμαι κοντζαμ γαιδούρα και μπορεί να εκνευρίστηκα που αυτή ξεσπάει πάντω μου αλλά την τύπισσα ούτε θα την ξαναδώ, ούτε και με πολυνοιαζει. Αλλά με έκανε να νοιώσω λίγο το αντίστοιχο "αλβανάκι" μίας οποιασδήποτε ελληνικής τάξης που αυτό την πληρώνει παντα και να σκεφτώ πως θα μπορούσε να νοιώθει ένα 7χρονο αν η δασκάλα του έβρισκε πάντα μια αφορμή να του τη λέει, γιατί άργησε, γιατί κάτι δεν έκανε σωστά κλπ. Και άμα είσαι πιτσιρίκι σε νοιάζει και σε παρανοιάζει. Και πιθανόν να επηρεάσει και τη συμπεριφορά σου μετά.
Στη δική μου περίτωση πρόκειται για ένα χαζό περιστατικό, μια σαχλαμάρα. Θα μπορούσα να είμαι όμοιως μάυρη, κινέζα, πιο κοντη, πιο άσχημη, με κάποια αναπηρία, πιο φτωχή, ομοφυλλόφιλη ή απλά διαφορετική. Και το περιστατικό θα μπορούσε να είναι μια χοντρή φάση...
Τελικά χαλάλι που έγραψα δυο φορές τη φανταστική έκθεση "Με λένε κοπελιτσα και είμαι 22 χρονών. Μου αρέσει να ακούω μουσική, να κάνω ποδήλατο..." Μου έδωσε αφορμή για να σκεφτώ. Γιατί αυτά τα θέματα δεν τα σκέφτεσαι και τόσο όταν δεις καμια χρηματοδοτούμενη καμπάνια με ποστερς και λοιπες χαζομαρούλες... Κακώς, αλλά έτσι ειναι. Βάζω και τον εαυτό μου μέσα.
Σήμερα εκεί που έψαχνα πάλι τι θα φάω στη Μένσα, ήτανε ένας πιτσιρίκος (συνομίλικος μου) με σκούφο και στολή υπαλλήλου μένσας που εξεταζότανε στο σερβίρισμα φαγητών και ήταν ένας γραβατωμένος εξεταστής που είχε ένα δίσκο στα χέρια του και του ζήτησε να του σερβίρει ένα γλυκό κάτι σαν σουφλέ σοκολάτας που είχε πολύπλοκο σερβίρισμα. Του καημένου, έτρεμαν τα χέρια του και πίσω του είχανε μαζευτεί κάτι άλλες υπάλληλοι που κρατούσαν τα πιάτα που είχε ήδη σερβίρει και τον ψιλοσχολίαζαν. Δεν μπόρεσα να δω μετά αν πέρασε ή αν κόπηκε. Εγω τελικά σαλάτα έφαγα.
Μου ήρθε στο μυαλό όμως η αντίστοιχη εστία που τρωμε του πολυτεχνείου στην Αθήνα, που είναι σκοτεινή και βρωμάει, η τύπισσα που σου σερβίρει είναι τέρας αγένειας και άμα στραβοπέσει το φαγητό στο πιάτο δεν πειράζει. Στο δίσκο δηλαδή, γιατί πιάτο δεν έχει,είναι ενσωματομένο. Ομως στην εστία του πολυτεχνείου δεν πληρώνεις. Παλιά μερικοί ήτανε τσάμπα,μερικοί πλήρωναν 2,70 ευρώ. Νομίζω ότι τώρα κανένας δεν πληρώνει, δεν είμαι και σίγουρη τώρα που λέιπω ένα εξάμηνο. Εδώ αντίθετα πληρώνεις. Φοιτητικές τιμές βέβαια. Την πρώτη φορά πας και βγάζεις ένα τσιπάκι, πληρώνεις 7 ευρώ εγγύηση, και μετά το φορτώνεις με μονάδες, και με αυτό τρώς σε όλες τις πανεπιστημιακές εστίες, όλως των σχολών. Χωρίς το τσιπάκι πάλι τρως αλλά είναι λίγο ακριβότερο. Είναι ένας έμεσος (και πολύ πρακτικός) τρόπος να ελέγχουν αμα τρωνε φοιτητές και να περιορίζουν τους άσχετους.
Το τσιπάκι το φορτώνεις στην είσοδο που έχει αυτόματα μηχανήματα (οπως τα μηχανήματα που βγάζεις εισιτήριο στο μετρό κάπως) Αποπάνω στην είσοδο έχει οθόνες που βλέπεις τι φαγητά έχει. Εχει και φωτογραφίες τους. Εχει 4 αίθουσες για να κάθεσαι να τρώς, από αδιάφορες μέχρι σχετικά καλόγουστες και αυλή. Στη μέση είναι η κυρίως αίθουσα με τα φαγητά. Στο ταβάνι έχει γυαλί και μπαίνει φυσικό φως μέσα. Στο κέντρο είναι αυτοί που σου δίνουν τα φαγητά και στις 4 γωνίες έιναι τα ταμία. Ανάμεσα στα ταμία είναι τα αναψυκτικά, καφέδες, τσάγια, μπύρες κλπ. Για φαγητό υπάρχουν κάθε μέρα 4 έτοιμα φαγητά που είναι στο μοντέλο κρέας, κάτι σε πατάτες ή πουρές ή ρύζι, συνοδευτικό τέλος πάντων, και σαλάτα. Μετά υπάρχουν ζυμαρικά 3 είδη και 3 σαλτσες και γωνιά ασιατικού φαγητού με σουσι κινέζικο κλπ. για τους ασιατες φοιτητες. Επίσης υπάρχει salad bar και παγκος με γιαούρτι, κομπόστες κλπ και μετά γλυκά. Υπάρχει και καφετέρια σε όλο αυτο το κτήριο, που έχει περισσότερα σαντουιτσάκια, γλυκάκια, σοκολατίτσες, χαζομαρούλες για να περνάει η ώρα, κίντερ και χαρίμπο, πατατες τηγανιτές και εννοείται το κλασικό ψωμι-λουκανικο-κετσαπ/μουσταρδα. Οχι που δε θα είχε! Εχει και δική της αίθουσα για να τρως (τέλεια, εγώ πάντα όταν δεν έχει καλό καιρό εκεί είμαι) και δική της αυλή (εκεί είμαι όταν έχει καλό καιρο). Ολα αυτα είναι αστραφτερά και πεντακάθαρα, η εστια είναι παλια από το 1925 αλλά ανακαινιστηκε και άνοιξε φέτος. Αυτή είναι η κεντρική και η μεγάλη εστία (Alte Mensa), υπάρχουν και καμια δεκαριά άλλες αλλά δεν πάω εκει, αυτή είναι η καλύτερη.
Την ποιότητα φαγητού δυσκολεύομαι να τη συγκρίνω είναι η αλήθεια. Σίγουρα είναι καλύτερο από το αντίστοιχο στην εστία του ΕΜΠ, πολύ πιο προσεγμένο. Τώρα όσον αφορά τη γεύση, πρέπει να το συγκρίνω με τη μέση γερμανική κουζίνα για να σας πω. Πάντως οι γερμανοί τρώνε εκει καθημερινά, ενώ στη δική μας εστία δε μπορείς να φας κάθε μέρα. Θα πεθανεις. Δηλαδή για τα γερμανικά δεδομένα το φαγητό είναι οκ.
Γιατί σαν τα λέω όλα αυτα;;; Πρώτον για να σας δώσω μια άλλη εικόνα, και μια ένδειξη σοβαρότητας πανεπιστημιου. Ναι, η σοβαρότητα φαίνεται ΚΑΙ από τη μενσα. Και δεύτερον γιατι αναρωτιέμαι τι είναι καλύτερο. Να πληρώνουμε και να έχουμε καλύτερες υπηρεσίες ή να είναι όλα τσάμπα αλλά και χάλια. Πραγματικά δεν ξέρω,έχω προβληματιστεί. Εσεις τι λέτε;
Φωτογραφίες (την καφετέρια που πηγαίνω εγώ δεν την έχει γμτ, ούτε την αυλή)
Μενού φαγητών
Υ.Γ. Ο τζιζους και ο κραιστ, "σεντονάρα" μου βγήκε το ποστ!
Ξέρω, στην Αθήνα έχουνε βαρεθεί να σκάνε από τη ζέστη τόσες βδομάδες τώρα, αλλά εδώ έχει σκατόκαιρο και μου έχουνε σπάσει τα νεύρα. Εδώ και μια βδομάδα έχουμε μέσο όρο 15 βαθμούς και το μεγαλύτερο που έχει φτάσει είναι 20. Και στο Παρίσι τα ίδια, σκατόκαιρος. Δε σας ειπα, πήγα Παρίσι, για σαββατοκύριακο, με 20 ευρώ πηγαινε-έλα, 2 διανυκτερευσεις με πρωινό με μια φοιτητική οργάνωση που το χρηματοδοτούσε. Τελος πάντων, αυτά θα τα γράψω αναλυτικά σε άλλο ποστ, πάντως τέλεια πέρασα. Το θέμα μας τώρα είναι πολύ σοβαρό: Θέλω επιτέλους να φορέσω κοντομάνικο και έξω από το σπίτι! Και τώρα στην Ελλάδα κάνουνε μπάνιο στη θάλασσα κι εμείς έχουμε το βρωμο-Ελβα μόνο, που εκειμέσα δε μπαίνω ούτε για όλα τα λεφτά του κόσμου! Οχι ότι είναι βρώμικος, καθαρός θεωρείται και οι γερμανοί μπαίνουνε μέσα τσίτσιδοι (άλλο κι αυτό το σπόρ των γερμανών να κάνουνε μπάνιο γυμνοι, απο ένα σημείο και μετά καταντάει απλά αηδιαστικο) Δηλαδή με τέτοιο καιρό ούτε κι αυτοί δεν κάνουνε μπάνιο. Εχουμε βέβαια και το PURO που έχει πισίνα και τεχνητή άμμο και beachvolley. Αλλά πρέπει να ανέβει πάνω απο τους 25 για να τα κάνουμε όλα αυτά. Γιατί μπάνιο με ολόσωμο ισοθερμικό μαγίο και ομπρέλα (βροχής) δε γίνεται. Τι τραβάμε κι εμείς εδώ στην ξενιτια. Αχ!
Και δεν είμαι από τους κλασικούς ελληναράδες με την κακή έννοια που το σημαντικότερο γι αυτούς-ες είναι το μπάνιο στη θαλασσα, ο φραπές στο beach bar και τα γκομενάκια, ολα αυτα που ζω εδώ είναι πολύ πιο σημαντικά αλλά άσχημο πράγμα η συνήθεια βρε αδερφέ. Εχω "τσακωθεί" άπειρες φορές με Γερμανούς, Πολωνούς, Φιλανδούς για το ποια εποχή βρέχει. Βρέχει το χειμώνα. Τέλος. Αυτοί λένε κάτι βλακείες ότι βρέχει δήθεν το καλοκαίρι, γιατι το χειμώνα είναι απασχολημενος ο θεός με το να χιονίζει και δεν έχει χρόνο. Αυτό το απρόσωπο "βρέχει", ποτέ δεν το κατάλαβα, απο πιτσιρικάκι αναρρωτιέμαι. Ποιός βρέχει μωρε; Γι αυτό ελέγα κι εγώ "ο θεός". Για να μη μπερδεύομαι.
Υ.Γ. Και κάντε καμια προσευχή να σταματήσει να βρέχει..
Υ.Γ.2 Τζίφος μάγκες, μέχρι και την Παρασκευή 11 με 19 και βροχές, απο Σάββατο θα φτάσει 23! Μεγαλεία!! Κάντε καμια βουτιά και για μενα. Στη θάλασσα έτσι; Οχι σε τίποτα ποτάμια και ξενερώσουμε...
Καλά ε, έχω μείνει αναυδη. Οχι μόνο οι συγκοινωνίες είναι τέλεια οργανωμένες, όχι μόνο πηγαίνεις με τραμ σχεδόν παντου (μετρό δεν έχει, δε μπορουν να σκαψουν υπόγεια, δεν ειναι κατάλληλο το έδαφος), όχι μόνο έχει νυχτερινη συγκοινωνία που να εξυπηρετεί σχεδόν για όλες τις περιοχές και τα προάστια, όχι μόνο ξέρεις με ακρίβεια λεπτού πότε περνάει το τραμ ή το λεωφορέιο από τη στάση σου και δεν καθυστερεί ποτε, όχι μόνο στο ίντερνετ βρισκεις έυκολα τα πάντα στο σαιτ του αντίστοιχου ΟΑΣΑ, αλλά και μπορείς να στειλεις μήνυμα με το κινητό σου σε ποια σταση είσαι και που θέλεις να πας και σε πόσην ώρα και σου στέλνει όλες τις δυνατές διαδρομές (αν πας με τα πόδια στο γράφει και αυτο :-)) )Και αυτό όχι με χρέωση 1,50 ευρώ το sms αλλά με χρέωση απλού μηνύματος!! Και αν θέλεις να πας απο τις 10 το βράδυ μέχρι τις 5 το πρωι στο αεροδρόμιο, επειδή δεν υπάρχει πολύς κόσμος ώστε να βάλουν νυχτερινή γραμμή, παίρνεις τηλέφωνο και έρχεται ταξί και με χρέωση απλού αστικού εισιτηρίου σε πάει από το σπίτι σου στο αεροδρόμιο. Και έχετε υπόψη σας ότι τα ταξί στη Γερμανία δεν κάνουν όσο στην Ελλάδα, έιναι πολύ πιο ακριβα και τα παίρνεις μόνο αν υπάρχει ανάγκη.
Σήμερα μας είχε βγάλει έξω μια ελληνίδα που είχε γενέθλια και όταν θέλαμε να φύγουμε, στείλαμε μήνυμα, είπαμε σε 20 λεπτά τι έχει από την τάδε σταση προς την τάδε, και έτσι φύγαμε ακριβώς ώστε να προλάβουμε το τραμ το 13 και μετά την ανταπόκριση του 11. Ούτε να περιμένουμε άσκοπα στη στάση μια αιωνιότητα ούτε τίποτα.
Και όλα αυτά στο "κωλοχώρι" τη Δρέσδη, τη μόλις 13η σε μέγεθος πόλη (500.000 κάτοικοι), και πρώην ανατολική Γερμανία (αν και το πρωην ανατολική στον τομέα συγκοινωνίες, δε λέει τιποτα). Πείτε μου τι απο όλα αυτά έχει η φανταστική και πολυαγαπημένη μας Αθήνα. Αν και είναι άδικο να συγκρίνω την πρωτεύουσα μας με μια απλά επαρχιακή γερμανική πόλη. Συγγνώμη. Ας τη συγκρίνουμε λοιπόν με την Πάτρα, που είναι η 3η πόλη της Ελλάδας και περίπου στους ίδιους κατοίκους με τη Δρέσδη, συμπεριλαμβανομένων και των μη εγγεγραμμένων κατοικων, των φοιτητών κλπ. Για πείτε μου; Καμια επαφη ε;
Κι εγώ που νόμιζα ότι τα έχω δει όλα σ'αυτή τη χώρα... Η Γερμανία δε σταματά να σε εκπλήσσει, ακόμα κι όταν νομίζεις ότι την έχεις συνηθίσει, που λέει κι ένας φίλος μου.
Σήμερα θα γκρινιάξω λίγο. Για τους λατινικούς χαρακτήρες και τα greeklish. Και όχι, δεν ισχυρίζομαι να καταργήσουμε τα ωραία μας ελληνικά γραμματάκια που στο κάτω κάτω προυπήρχαν των λατινικών, αλλά να τα συσχετίσουμε κάπως με τα λατινικά. Όλοι ξέρουμε ότι υπάρχουν προβλήματα μεταγραφής των ελληνικών λέξεων με λατινικούς χαρακτήρες. Και στον τρόπο που γράφουμε τα ελληνικά μας ονοματεπώνυμα, αλλά κυρίως στο ιντερνετ και γενικότερα σε ότι έχει να κάνει με υπολογιστές. Πώς γράφω σε ξενόγλωσσες βικιπαιδειες τα ελληνικά ονόματα; Πώς ψάχνω να κατεβάσω τραγούδια; Με όλες τις πιθανές ονομασίες. Και στη βικιπαίδεια κάνω ενα σωρό redirections. Μα γιατί να κάνουμε δύσκολη τη ζωή μας; Και πώς είναι σωστά τα greeklish; Οι κινέζοι έχουν φτιάξει σύστημα μεταγραφής της γλώσσας τους (φωνητικό) από το 1950, (αν και όχι τόσο πετυχημένο, η αλήθεια να λέγεται) και σκεφτείτε ότι είχαν και λιγότερες επαφές με τις άλλες χώρες λόγω κομμουνισμου. Εμείς αφήνουμε απλά τα greeklish να αναπτυχθούν και να καθιερωθεί καποια μορφή με τον καιρό. Αυτό οφείλεται κυρίως στην κακή σχέση που έχουν οι φιλόλογοι και οι αρμόδιοι σε θέματα γλώσσας με την τεχνολογία. Δεν έχουν χρησιμοποιήσει σχεδόν ποτέ greeklish. Και δεν εννοώ τους καθηγητές στα σχολεία αλλά τους ακαδημαικούς, αυτούς που μπορούν να πάρουν αποφάσεις. Και που φυσικά είναι όλοι 100 χρονών. Από τους κομπιουτεράκηδες πάλι δε μπορούμε να το απαιτήσουμε γιατί δεν είναι αυτοί αρμόδιοι για τη γλώσσα. Αλλά αποφασίστε. Δεν είναι τόσο πολύπλοκο. Πώς θα γράφουμε το "ου"; oy, ou, ή u; Τους ορθογραφικους κανόνες του κρατάμε; Σε ποιό βαθμό; Με τα 5 "ι" , τα 2 "ο" και τα 2 "ε" της γλώσσας μας τι γίνεται; Και πως αποδίδουμε τα γράμματα; Εντάξει το δ γίνεται d, αλλά το θ η το ξ τι γίνεται; 8 και 3; Ή th και x; Τις συντομογραφίες τις μεταφράζουμε; Δηλαδή το Εθνικό Μετσόβειο Πολύτεχνείο (ΕΜΠ) είναι σωστό να το λέμε NTUA; Σε όλες τις άλλες γλώσσες τα αφήνουν όπως είναι, δεν τα μεταφράζουν.
Γενικότερα εχουμε μεγάλη ιδέα για τη γλώσσα μας. Εντάξει, ναι, είναι πανάρχαια, αλλά τώρα δεν τα μιλάνε παρά μόνο 11 εκατομμύρια άνθρωποι. Και όταν κάθομαι στο τρένο και διαβάζω κάτι με κοιτάει ο δίπλα και μου λεει "τι αστεία γραμματάκια είναι αυτά! Είναι σαν αυτά που χρησιμοποιούσαμε στη φυσική στο σχολέιο." Και φυσικά όπου χρειάζεται να δείξω την ταυτότητα μου, υπάρχει πάντα ένα ψιλοπρόβλημα. Δεν έχω την απαίτηση να τη δεχτούν, ένα χειρόγραφο χαρτί είναι που για κάποιον που δεν ξέρει ελληνικά μπορεί να γράφει οτιδήποτε άλλο επάνω εκτός από τα στοιχεία μου. Έχω την παλιά βλέπετε και δε θέλω να την αλλάξω αλλά μάλλον θα αναγκαστώ. Βέβαια και οι νέες ταυτότητες χάλια είναι. Χειρόγραφες και πάλι, χωρίς καμία ιριδίζουσα λωρίδα, υδατογραφήματα και τα συναφή, ένα απλό πλαστικοποιημένο χαρτί. Οι ταυτότητες όλως των άλλων παιδιών από τις υπόλοιπες χώρες είναι πολύ καλύτερες. Μικρές σαν πιστωτικές κάρτες και με μπόλικα υδατογραφήματα.
Οταν πηγαίναμε στην Πράγα με έναν έλληνα φίλο μου, εγώ είχα καινουριο διαβατήριο ενώ αυτός είχε έρθει με την ταυτότητα του (καινουρια μεν) και είχε κουβαλήσει μαζί και το παλιό διαβατήριο. Στον έλεγχο που μας έκαναν στο τρένο, εγώ έδειξα το διαβατήριο μου, το καινούριο (που γενικότερα είναι πολύ καλόφτιαγμένο, να λέμε την αλήθεια) και ο φίλος μου έδειξε την ταυτότητα του. Οταν πηγαίναμε η συνοριοφύλακας του είπε ότι δε μπορεί να το δεχτεί γιατί είναι κακής ποιότητας (!) και του ζήτησε διαβατήριο. Ο φίλος μου έδειξε το παλίο του διαβατήριο και αυτή προφανώς δεν ήξερε ότι τα παλιά διαβατήρια έχουν λήξει, αν και θα έπρεπε να το ξέρει, και τελικά το δέχτηκε. Όταν γυρίζαμε ο φύλακας δε δέχτηκε το παλίο του διαβατήριο αλλά δέχτηκε την καινούρια ταυτότητα. Συμπέρασμα; Οτι να ναι και ότι γουστάρουν. Αλλά είναι κρίμα να σε κρατήσουν και να σε τραβολογάνε έτσι τσάμπα για εξακρίβωση στοιχειων σε καμία άσχετη χώρα, επειδή τα εθνικά μας έγγραφα είναι πατσαβούρια.
Ομοίως ισχύει για το φοιτητικό πάσο. Αυτό κι αν είναι το πατσαβούρι του αιώνα. Αλλά εδώ μπαίνουμε σε άλλα χωράφια παρατάξεων και τατοιάυτα που δε θέλουν να γίνει πιο σοβαρό γαι να νοθεύουν τις εκλογές και να κατεβάζουν άσχετο κόσμο να ψηφίζει..
Μπανανία είμαστε ρε. Και μη μου λέτε ότι πήγα στο εξωτερικό και μεγαλοπιάστηκα και άλλαξαν τα μυαλά μου. Απλως δεν καταλαβαίνω γιατι τα προβλήματα που στο εξωτερικό τα έχουν λύσει προ πολλού, εμείς προσπαθούμε να τα ξανα-λύσουμε, χωρίς να βλέπουμε τι έχει κάνει ο άλλος. Είναι σαν να κάνουμε έρευνα χωρίς να μελετάμε ήδη την υπάρχουσα βιβλιογραφία για να σας το πω και επιστημονικα. Η αλλιώς σαν να προσπαθούμε να ξανα-εφεύρουμε τον τροχο. Αυτο δεν ισχύει μόνο για τα εθνικά μας έγγραφα αλλά και για τις υποδομές, τις συγκοινωνίες, την προστασία του περιβάλλοντος, για όλα. Αυτά. Τέλος.
Σήμερα πήγα στο ΙΚΕΑ για κάτι ψώνια και μετά πήγα σε ένα μεγάλο σουπερμάρκετ για χάζεμα. Μου αρέσει να χαζεύω σε μεγάλα σουπερμάρκετ και να μη αγοράζω τελικά παρά ελάχιστα πράγματα. Σήμερα όμως είχα και τη φωτογραφική μου μηχανή και έβγαζα και φωτογραφίες με όλα τα ηλίθια γερμανικά προιόντα που σας λέω πάντα για να τα δείξω κυρίως στη μαμά μου, να μη γκρινιάζει ότι δήθεν δεν τρώω και θα πάω απο ασιτία. Τις έβγαζα ψιλοβιαστικά γιατι εκτός του ότι με κοιτούσαν περίεργα οι πελάτες, φοβόμουν μήπως μου πουν και τίποτε από το μαγαζί, πράγμα που έγινε τελικά, με κυνηγήσανε! Αλλά είχα ήδη βγάλει τα πιο σημαντικά. Ορίστε λοιπόν! http://www.flickr.com/photos/kopelitsa-dresden
Υ.Γ. Αφήστε, μετά στο γυρισμό δεν είχε άλλο τραμ και χάθηκα, είμαι και "ταχυδρομικό περιστέρι" παναθεμα με, ουδεμία αίσθηση προσανατολισμού, κατα που πέφτει ο δρόμος μου, τίποτα, και πήγα σε κάτι προάστεια της Δρέσδης χαμένα και έκανα πόσην ώρα να γυρίσω σπίτι. Ωραία ήτανε εκεί όμως, θα ξαναπάω καμια μέρα επίτηδες. Εκτός άμα ξαναχαθώ και πάω ούτως η άλλως.
Τώρα που έχουν σχετικά αποκατασταθεί τα τεχνικά μου προβλήματα θα αρχίσω να ανεβάζω τις φωτογραφίες που είχα βγάλει. Αρχίζουμε εδω με αυτό που λέει ο τίτλος: Ελληνικά προϊόντα
Φέτα (τι Π.Ο.Π. μου λέτε εσείς και λοιπά παραμύθια, η φέτα φτιάχνεται και με γάλα αγελάδας άμα λάχει)
Ελληνική σαλάτα (λέμε τώρα)
Γυροσαλάτα (???)
Και το καλύτερο το άφησα για το τέλος: Γύρος μπέργκερ! Αυτά είναι!
(περισσότερα για αυτό το θέμα δες και εδώ)
Και μετα από χρόνια και καιρούς και αφού έκανα το γύρο του κόσμου είπα κι εγω να ξαναγυρίσω στη Δρέσδη. Εν συντομία να σας πω ότι μετα από το Μόναχο πήγα στο Βερολίνο, για το οποίο να πω μόνο ότι αισθητικά δεν είναι τόσο ωραία πόλη όπως τα Παρίσια και τα Λονδίνα και σίγουρα δεν είναι η κατάλληλη πόλη να επισκεφτούν οι γιαγιαδες και οι θειάδες που πήραν σύνταξη και δεν ξέρουν τι να κανουν το χρονο που τους περισσευει και το ρίχνουν στα ταξίδια. Το Βερολίνο είναι τελείο, αρκει να το ανακαλύψεις μόνος σου. Και γι'αυτο μπορεί να μην είναι η γουαου "τουριστική" πόλη, αλλα εμένα θα μ'αρεσε να ζω εκει. Εχει δικό της, τελείως δικο της στυλ. Ενδιάμεσα πήγα και μιση μέρα στο Πότσνταμ που είχα κάνει πέρσι καλοκαιρινά μαθήματα. Αχ,ωράιο το Πότσνταμ! Φτάνει τώρα. Δε λέω άλλα, εχουν περάσει και τόσες μέρες που έφυγα.
Μετα το Βερολίνο πήγα στην Αθήνα. Τι να πω για την Αθήνα; Την ξέρετε πως είναι. Το μόνο που αλλάζει όταν γυρίζεις πίσω είναι η οπτική σου γωνία. Οσο περισσότερα βλέπεις, τοσο καλυτερα μπορείς μετα να εκτιμήσεις. Και τα καλα, και τα κακα. Και τετοια εποχή είναι ωραια στην Αθήνα για βόλτες, δεν κάνει τρελή ζέστη ακόμα, δεν έχουν βγει και οι κατσαρίδες, τελεια. Βεβαια υπάρχουν και μερικά πράγματα που σου σπάνε τα νέυρα και πλέον τα βρίσκεις ανυπόφορα. Που δεν ξέρεις πότε περνάει το λεωφορείο γιατί η στάση δεν έχει πλάνο (τι λέω τώρα, πλάνο δεν έχουν καλα καλά ούτε οι οδηγοί, όποτε τους κατέβει περνάνε και είσαι αναγκασμένος να περιμένεις μια αιωνιότητα και μια μέρα στη στάση. Που όλα είναι βρώμικα και γκρίζα, αν και αυτό το βλέπεις μόνο τις πρώτες μέρες, αν έχεις μόλις έρθει από τη Γερμανία, μετά παθαίνεις ανοσία. Στη Δρέσδη το ποσοστο πρασίνου είναι 63%. Στην Αθήνα; Μόλις 2,9!!
Στην Ελλάδα έκατσα καμια βδομάδα και στο ενδιάμεσο πήγα και στους γονείς μου στην Καλαμάτα. Ηθελα να κάνω μπάνιο στη θέλασσα αλλά όσο ήμουν στην Καλαμάτα έβρεχε. Θα περάσει το καλοκαίρι εδω σην ξενιτια και μπάνιο δε θα έχω κάνει ακόμη. Και θα με τρέχουν εδω τα παιδια στα ποτάμια και στις λίμνες. Μπλιάξ.
Και απο χτες τσουρίκ ιν Ντρεσντεν. Οπου κάνει φοβερή και αποπνικτική ζέστη. Τρεις βδομάδες λέιπω από δω και έχουν συντελεστει τρομακτικές αλλαγές. Το Gutzkow η πολυαγαπημένη μας εστία έχει σκαλωσιές παντού γιατί κάνουν έργα στην προσοψη. Αμαν αυτοι οι Γερμανοί, τακτικοί ακόμα και στον τρόπο που βάζουν τις σκαλωσιές! Ευτυχώς ακόμα δεν έχουν φτάσει και στο παραθυρό μου, γιατι μετά θα βλέπω μόνο σίδερα. Αλλαξαν και τα δρομολόγια των τραμ, και τώρα περνάνε πιο πολλά από τη στάση μου, αλλαξαν και οι συσχετισμοι δυνάμεων στην παρέα, εδω, η Ντάνα η ρουμανα, η ψυχή της παρέας, δεν κάνει πια παρέα με όλους τους αλλους και δεν ξέρω τι έχει γίνει, και όποιον ρωτάω μου λέει απλά "η Ντανα δεν κάνει παρέα μαζι μας". Κουτσομπολέψτε ρε παιδι μου λιγάκι εσεις οι βορειοευρωπάιοι, δεν θα πάθετε τίποτα! Λίγο κουτσομπολιο στα πλαίσια του υγειους κοινωνικού σχολιασμου δεν κάνει κακό!
Και φυσικά έχω δουλειές με φούντες. Πρέπει να κάτσω να διαβάσω λιγάκι, γιατι είπαμε, 3 μαθήματα έχω μόνο, αλλά κάποια στιγμη πρέπει να τα διαβάσω κι αυτά, να φτιάξω το ποδηλατο μου που το είχα 3 εβδομάδες ακίνητο και ξεφούσκωσαν τα λάστιχα του, να πάω κανα σουπερμάρκετ, να γραφτώ στο γραφείο εξετάσεων (κάθε μάθημα που θέλω να δώσω στην εξεταστική πρέπει να το δηλώσω ξεχωριστα) και ίσως ψάξω και για άλλο σπίτι. Γιατί ωράιο το δωμάτιο μου και μεγάλο κλπ αλλά χάλια το Gutzkow. Ξενέρωτο και δε γνωρίζεις κανέναν.
Το έχω παρατήσει εντελώς το blog μου. Και ο λόγος είναι ότι απλά δεν προλάβαίνω! Γυρίσαμε από την Πράγα, συνολικά 3 μέρες καθήσαμε, ωραία ήτανε αν και υπερβολικά τουριστικά για τα γούστα μου. Η γέφυρα του Καρόλου πνιγμένη στους τουρίστες, γιαπωνέζους, αμερικάνους και γερμανούς κυρίως. Οι γιαπωνέζοι είναι νομίζω η χειρότερη ράτσα τουριστών, είναι όλοι παππουδογιαγιάδες, φοράνε εντελώς ότι να ναι, έχουνε και τις ομπρέλες για να μην τους χτυπάει ο ήλιος, πάνε όλοι μαζί σε γκρούπ σαν τα πρόβατα και φωτογραφίζουν τα πάντα. Η Πράγα γενικά όμορφη είναι, εγώ προσωπικά δεν ενθουσιάστηκα (μεταξύ μας η Δρέσδη που είναι σε παρόμοιο στυλ είναι πιο όμορφη) και όταν προσπαθήσαμε να πάμε λίγο πιο πέρα από τα τουριστικά μέρη γιατί τότε βλέπεις στα αλήθεια πως είναι η πόλη και πως ζει ο κόσμος τότε ήταν όλα τόσο χάλια, τόσο βρώμικα και τριτοκοσμικά. Το αντίστοιχο hauptbahnhof (δηλαδή κεντρικός σιδηροδρομικός σταθμός) της Πράγας, το περιβόητο hlavni nadrazi ήταν τόσο χάλια, μπροστά του ο Σταθμός Λαρίσης ή ακόμα χειρότερα ο Σταθμός Πελοποννήσου άστραφτε από καθαριότητα! Οι Τσέχοι είναι γενικά χύμα τύποι, δεν πολυσκοτίζονται όπως δηλαδή και οι Έλληνες. Οι Τσέχες έχουν τη φήμη ότι είναι ωραίες γυναίκες και όντως δηλαδή, κλασικές ξανθιές με γαλανά μάτια και γενικά πολύ φροντισμένες, ίσως και κάποιες φορές υπερβολικά φροντισμένες. Αλλά για όποιον δε γουστάρει αυτό το μοντέλο τύπου μπάρμπι δεν υπάρχει άλλη επιλογή. Δηλαδη η γκομενάρες ή μελαχρινές, χοντρές. Τα τσέχικα έχουν πολύ γέλιο ως γλώσσα, μοιάζουν με τα πολωνικά όταν τα βλέπεις γραμμένα αλλά η προφορά τους είναι πολύ αστεία, με νι και λι και παχύ ζ.
Τώρα είμαι στο Μόναχο, έχουμε έρθει για 4 μέρες και μένουμε σε μια ελληνίδα που κάνει μεταπτυχιακό εδω. Το Μόναχο προς στιγμήν δε με έχει ενθουσιάσει και δεδομένου ότι πήγα από τη "χειρότερη" περιοχή της γερμανίας (Δρέσδη) στην "καλύτερη" (Μόναχο) και περίμενα να δω καμία μεγάλη διαφορά και με βάση όλα αυτά που ειχα ακούσει...τίποτα. Τα μέσα συγκοινωνίας της Δρέσδης είναι αστραφτερά και ολοκαίνουργια και εδω είναι πανάρχαια και βρωμάνε και εντάξει εδώ έχει πιο πολλά μαγαζιά γιατί είναι πιο μεγάλη πόλη. Γενικά η βασική διαφορά είναι η αγοραστική δύναμη των ανθρώπων, δηλαδή στη Δρέσδη αγοράζουν με πιστωτική κάρτα ακόμα και στο σουπερμάρκετ ενω εδώ οι άνθρωποι έχουν πολλά λεφτά και το δείχνουν, κάνουν show off. Ακριβά ρούχα, ακριβά αυτοκίνητα κλπ. Το σπίτι που μένουμε εδω είναι τέλειο. Είναι ένα 4er WG (δηλαδή συγκατοίκηση για 4 άτομα) μένει αυτή η ελληνίδα η τοπογράφος, ένας τζαζ κιθαρίστας, ένας φυσικός και μια που σπουδάζει παιδαγωγική της τέχνης (!). Είναι πολύ χύμα, στο δωμάτιο της ελληνίδας έχουν ζωγραφίσει σε όλο τον τοίχο το μικρό πρίγκηπα και γενικά είναι πολύ ωραία. Παμε τώρα να κάνουμε βόλτα στην πόλη.
Κάθομαι τόσες πολλές ώρες στον υπολογιστη, τώρα που δουλέυει, για να κάνω όλα αυτα τα αυτονόητα πράγματα όπως να τσεκάρω τα μειλ μου, να μάθω κανένα νέο (δεν έχω ούτε τηλεόραση, ούτε ραδιόφωνο) να χαζέψω κλπ. Ραδιοφωνο ελληνικό δεν ακούω όλη την ώρα γιατι μου ανεβαίνει το traffic και είπαμε, έχω μόνο 3 Giga την εβδομάδα, και πάνω και κάτω, σύνολο. Πέρασε λοιπόν η ώρα και ξημέρωσε! Καλά, εδω ξημερώνει και νωρίς. Αυριο το πρωι έρχεται ένας φίλος μου να με επισκεφτει και θα πάω στις 7 να τον πάρω από το hauptbahnhof (δηλάδη τον κεντρικό σιδηροδρομικό σταθμό της πόλης) Το αύριο το πρωι σημαίνει εν προκειμένω σε μιαμιση ώρα οπότε δεν έχει νόημα να κοιμηθώ τώρα, θα κοιμηθώ μετά με την άνεση μου. (Αυτα τα γράφω για τη μαμα μου, για να μη φωνάζει) Είναι πολύ μελαγχολικά τώρα έξω. Ο ουρανός είναι γκρίζος γιατί απο χτες το απόγευμα έριχνε χαλάζι και καρεκλοπόδαρα όλη νύχτα και τα τετράγωνα γκρίζα κτήρια φαίνονται πολύ μελαγχολικά. Αυτή η πόλη γίνεται τόσο μελαγχολική ώρες ώρες...
40 μέρες περίπου είμαι εδώ και έχει βρέξει πολύ μόνο 2 φορές. Ο Ελβας έχει τραβηχτεί προς τα μέσα και στην όχθη υπάρχει μια φαρδια πράσινη ζώνη που έχει φυτρώσει γρασίδι και κάθεται ο κόσμος για πικνικ, και μια καφέ ζώνη που όλο και μεγαλώνει επειδή τα νερά του ποταμού υποχωρούν. Είναι πολύ ωραία εκει. Στην απέναντι όχθη βλέπεις το ιστορικο κέντρο της πόλης, το οποίο ισοπεδώθηκε το 1945 μετα απο 3 βομβαρδισμούς των συμμάχων και ξαναχτίστηκε ακριβώς όπως ήταν. H Frauenkirche η εκκλησία ειχε γκρεμιστει τελείως, είχε μείνει μόνο μια κολώνα της όρθια και στα χρόνια της DDR έμεινε έτσι ως Mahnmal, δηλαδή ως αρνητικό μνημείο, μνημείο για να θυμίζει κάτι κακό που συνέβη. Εχουν μπόλικα τέτοια στη Γερμανία, για τους Ναζι, για το ολοκάυτωμα κλπ Ε, λογικό, με τέτοια σύγχρονη ιστορία που έχουν. Η Frauenkirche αρχισε να χτίζεται ξανά από την αρχή το 1994 μετά την επανένωση των Γερμανιών δηλαδη, με χρήματα από χορηγίες και δωρεές και τελείωσε το 2005. Ως εκκλησία δε λέει τίποτα, αφού είναι και τόσο καινούρια δηλαδή, απλώς έχουν ενσωματώσει στο νέο κτίσμα την κολώνα που έμεινε απο τους βομβαρδισμούς και στη μια άκρη οι πέτρες είναι πιο σκούρες χρωματικά, σχεδόν μαύρες από τα χρόνια. Η Δρέσδη έχει αρχίσει να γίνεται τουριστική πόλη λόγω του ιστορικού της κέντρου αν και προς το παρός έρχονται κυρίως γερμανοί (δυτικοί). Δεν έχει αναπτυχθεί ακόμα τόσο πολύ όσο της αξίζει. Είναι και το σοσιαλιστικό παρελθόν βλέπεις και μέχρι να σουλουπώσεις την πόλη και να ανακαινίσεις τα παλιά κτήρια θέλει πολλά χρόνια. Μετά την ισοπέδωση της πόλης το '45 ήρθε ο σοσιαλισμός και χρειάζονταν γρήγορα σπίτια αφού δεν είχε μείνει τίποτα. Γι'αυτό έχουν προκύψει αυτά τα τετράγωνα γκρίζα αίσχη που είναι όλα ίδια. Που θα πάει, δε θα ανακαινιστούν; Και τότε θα είναι όλα πολύ πιο ωράια. Τώρα ένα σωρό κτήρια είναι άδεια, είτε λόγω έργων ειτε εγκαταλελειμμένα. Και μη φανταστείτε ότι είναι όπως οι δικές μας πολυκατοικίες. Δεν έχουν μπαλκόνια, μόνο ίδια ομοιόμορφα παράθυρα και είναι πολύ ψηλά, μέχρι και 15-20 ορόφους. Δεν είναι όπως τα δικά μας που είναι κολλητά το ένα δίπλα στο άλλο, μόνο φυτρώνουν το καθένα μόνο του, στο άσχετο. Είπαμε όλα είναι τόσο αραιά σ'αυτή την πόλη...
Οι εστίες που είναι σε τέτοια κτήρια έχουν κάτω και γήπεδα, χώρους για γκρίλ (ή μπαρμπεκιου αν προτιμάτε τις αμερικανιές, εδω πάντως γκριλ το λένε), πάρκινγκ (και για ποδήλατα εννοείται) και ένα φοιτητικό κλάμπ. Ορισμένες έχουν και δωρεάν γυμναστήρια, στη wundt έχει δωρεάν συνεργείο ποδηλάτων, ότι να ναι τελος πάντων.
Αντε, πέρασε η ώρα, πάω να φάω κάτι γιατι πείνασα...
Αχτουνγκ Αχτουνγκ! Αν βαριέστε να διαβάζετε ότι έχει σχέση με τους υπολογιστές και τα προβλήματα τους, τότε μη διαβάστε παρακάτω. Θα βαρεθείτε.
Δεν ξέρω, ο θεός των ηλεκτρονικών με έχει μάλλον καταραστεί. Τα προβλήματα του υπολογιστή μου είναι κάτι σαν τη Λερναία Ύδρα, για κάθε ένα που λύνω προκύπτουν δυο νέα. Και σ'αυτά προστέθηκε τώρα και η φωτογραφική μηχανή μου που δεν ανοίγει καν παρόλο που έχει μπαταρία. Αλλα αφήστε την αυτή. Το σημαντικό είναι ο υπολογιστής, γιατι αλλιώς είμαι τελείως αποκομμένη απο όλα. Εβαλα το knoppix, το οποίο τρέχει μόνο με nopcmcia, δηλαδή αλλιώς στη φάση που αναγνωρίζει το hardware και ψάχνει για pcmcia κολλάει εντελώς. Δεν ξέρω αν αυτό έχει να κάνει με τον υπολογιστή μου ή με το knoppix, ποιός φταίει δηλαδή. Και στο knoppix δε μπορούσα με τίποτα να κανω configure στο ιντερνετ. Εδώ έχω LAN όπως έχουμε πει, έβαζα την IP και όλα τα σχετικά εκεί που υποτίθεται ότι κάνεις configure και μου έλεγε μετά ότι ο LISa daemon δεν είναι ενεργοποιημένος. Ολα αυτά τα συμπεράσματα τα έβγαλα μονη μου και χωρίς της ασορτί βοήθεια και ψάξιμο στο ιντερνετ γιατι ήταν και Σαββατοκύριακο και δεν είχα πρόσβαση σε υπολογιστή, οπότε μπορεί να λέω και βλακείες γιατί είμαι και άσχετη απο linux. Προσπάθησα σήμερα να ψάξω στο ίντερνετ πως θα το κάνω και δοκίμασα κάποιες λύσεις αλλά χωρίς αποτέλεσμα. Τελικά αφού δε μπορούσα να βάλω ιντερνετ και δεδομένου ότι χρειάζομαι μια πιο μόνιμη λύση από το live CD ξαναπέρασα απο πάνω τα windows, δούλεψε καμια μέρα, μετά πάλι τα ίδια, μετά τα ξαναπέρασα και τώρα λειτουργεί, δεν ξέρω για πόσο ακόμα όμως.
Να εξηγήσω ακριβώς τα συμπτώματα του υπολογιστή μου, γιατι μου τη δίνουν αυτοί που λένε σκέτο δε λειτουργεί και περιμένουν εσύ να καταλάβεις. Λοιπόν, κάποιες φορες όταν το ανοίγω, μπάινει στο Bios, πάει να φορτωσει τα windows και βγάζει αυτο το μήνυμα "Λυπούμαστε αλλά τα windows δεν ξεκίνησαν κανονικά" κλπ. και αποκάτω έχει τις επιλογές ασφαλής λειτουργία, τελευταίες γνωστές ρυθμίσεις και κανονική εκκίνηση, απο τις οποίες καμία δεν οδηγεί κάπου. Ολες αργά ή γρήγορα οδηγούν σε μια παραλλαγή της μπλέ οθόνης του θανάτου (βλέπε και φρικηπαίδεια) με αλαμπουρνέζικα γράμματα και μετά κάνει restart απο μόνος του. Κατα καιρούς παλαιότερα έκανε και κάτι περίεργους ήχους εσωτερικά και αρχισά να σκεφτομαι μήπως φταίει κάτι στο hardware γι'αυτο και έκανα όλη την παραπάνω διαδικασία. Ο υπολογιστής έχει εγγύηση ακόμα οπότε υποθέτω ότι δεν πρέπει να τον πειράξω ή να βάλω κάποιον να τον πειράξει και δεδομένου ότι πρώτον είναι multirama και δεύτερον δεν είναι δικός μου αλλά του μπαμπά μου. Δε μπορώ όμως να σκεφτώ καμια καλή λύση (και μόνιμότερη από το να ξαναπερνάω τα windows ή από το live cd). Οταν έρθω στην Ελλάδα θα τον πάω να τον κοιτάξουν. Το τηλέφωνο που είναι υποτίθεται για τηλεφωνική υποστήρηξη το έπαιρνα σήμερα όλη μέρα και δεν το σηκωναν. Κλασικα πράγματα. Βρήκα και ένα άλλο που θα το δοκιμάσω απο αυριο. 
(Η φωτογραφία είναι εννοείται με το κινητό, τουλάχιστον αυτό δουλεύει ακόμη. Προσέξτε τη γκριμάτσα!)
Allo ena post se greeklish apo to PC-Pool (kentro upologistwn) auth th fora, giati o panarxaios upologisths tou Adam den paleuotane. To mono ellhniko pou mporw na grapsw einai "µ"! Mono auto to gramma uparxei kai kala gia ta ma8hmatika. To ena apo ta duo Alt leei epanw Alt Gr kai me auto to grafeis. To germaniko plhktrologio einai ki auto elafra diaforetiko to "z" einai sth 8esh tou "y" kai antistrofa, uparxoun ta extra ß, ü, ö kai ä apo mona tous se plhktra kai oxi sundiasmous plhktrwn kai ta shmeia sti3hs einai alla entelws ant'allwn. To sugkekrimeno plhkrtologio de einai kai metafrasmeno! Dhladh to Delete grafei epanw Entf (entfernen na upo8esw??) to Ctrl ena akatalabistiko Strg klp.
Telos pantwn. Kati 8a kanw me to laptop mou, 8a dokimasw prwta na balw linux gia na dw an uparxei problhma sto hardware. (thanxxx to plagal!) To knoppix 8a to parw apo ton administrator ths estias mou pou einai hlektrologos 6o e3amhno kai linuxas. Einai apo tous elaxistous normal hlektrologous (an8rwpous dhladh) alla einai apisteuth snobaria. Telos pantwn. Linux den ebala toson kairo sthn Ellada 8a balw twra sthn 3enitia. Giati logika an doulepsei, e 8a me faei kai ligo h periergeia, na peiramatistw ligaki, na dw pws einai klp.
Kata t'alla kala eimai, xtes to bradu eixa paei sth roumanikh bradia, kala htane, kalutera kai apo thn polwnikh kai apo thn italikh. Tou roumanous den tous sumpa8w idiaitera alla phga epeidh kanw polu parea me mia roumana, h opoia den einai ka8olou tupikh roumana, ntunetai normal, milaei kala germanika, exei ta3idepsei arketa klp. Opws egw antistoixa den eimai ka8olou tupikh ellhnida. Den exw 3an8es antabgies sto malli, den poluxoreuw tsifteteli, exw polu aspro derma... Optika mono auta giati kata t'alla kai dunata milaw (kuriws sto kinhto kai me koitane oloi) kai me tous allous ellhnes sumperiferomai arketa "ellhnika". Otan eisai sto e3wteriko noiw8eis pio entona thn anagkh na kaneis kati xarakthristiko ellhniko, den 3erw giati px. katebasa prin kati meres xatzhgiannh kai to tragoudi tou sarbel ths eurovision (oxi den eimai arrwsth), mageirepsa prin kati meres kotopoulo me patates sto fourno (nai mama, ta katafera, den htan kai toso duskolo). Kala, polu gelio me to kotopoulo. Egw den exw fourno sto dwmatio mou kai phga sthn koinh kouzina pou exoun autoi pou menoun me sugkatoikous. O Adam, o Polwnos kai o monos normal an8rwpos pou exw gnwrisei sthn estia mou, me rwtouse oti asxeto mporeite na fantasteite. "Na mh baloume kai ntomata sth mesh tou tapsiou?", "Tis patates de 8a tis brasoume prwta, etsi 8a tis baloume sto fourno??" Nai , kale mou, me ladaki (elaiolado, akribo men alla tetoies upoxwrhseis den kanw), me lemonaki kai riganitsa. Ton ebala na brei riganh kai mou efere kati ahdies meigmata alla telos pantwn, teleio egine to kotopoulo, na glufeis kai ta daxtula sou. Kai autou tou arese an kai elege oti einai teleiws diaforetikh geush klp. (Nai, thn eidame kai thn polwnikh kouzina, aisxos, ola brasta ta kanoun)
Auta pros to paron. 8elw na anebasw fwtografies, twra pou exw pleon polu xrono afou teleiwsa me ta germanika, (edwsa to kleines proxtes, epitelous) alla xwris upologisth anagkastika 8a perimenete. Kai twra pou eimai edw sto pc-pool den exw usb kalwdio na perasw kamia. Autes tis fwtografies pou ebala sta prohgoumena post tis exw bgalei me to kinhto, gi'auto kai den einai polu kales.
Den exw upologisth pali... O upologisths mou den anoigei. Gi' auto grafw kai greeklish, eimai sto panarxaio pc enos allou paidiou(128MB RAM!!!) . Den 3erw ti tou ftaiei. Alla de mporei na fortwsei windows. Kata kairous kanei kai kati periergous 8orubous kai exw arxisei na pisteuw oti to problhma tou einai kati sto hardware. Kai de mporw kai na ton anoi3w, epeidh einai laptop. Den 3erw ti na kanw re gamwto. Otan to eixe 3anapa8ei nomiza oti tou eftaige ios kai gi'auto eixa kanei format. Twra den 3anakanw format omws! (De lunei kai to problhma allwste) To xeirotero einai oti den exw messenger. Kai auto einai to xeirotero giati oti kanonizoume to kanonizoume mesw msn, ta mhnumata sto kinhto einai polu akriba, 20 lepta meta3u germanikwn kinhtwn kai osoi den exoun agorasei germaniko kai exoun to e8niko tous tote paei 40 lepta! Telos pantwn. 8a dw ti 8a kanw. Kamia idea???
Τι είναι η Ελλάδα για τους ξένους; Ο Παρθενώνας,μια ιδέα από Κρήτη, λίγος Πλάτωνας, μια κουταλιά τζατζίκι, κομματάκια φετα απο πάνω κι έτοιμη η ελληνική σαλάτα. Πραγματική σαλάτα στο γερμανικό μυαλό. Κατα τ'αλλα είμαστε κάτι σαν προέκταση της Βαλκανικής χερσονήσου, σαν να λέμε Ρουμανία, Βουλγαρία, Αλβανία κλπ. Συζητούσα με ένα Γερμανό, ο οποίος σπούδαζε ιστορία και είχε πάρει κατεύθυνση πολιτική (!) και είχε πολλή καλή γνώση της ελληνικής πραγματικότητας και της ιστορίας όχι μόνο της αρχαίας αλλά και της σύγχρονης (εμφύλιοι, χούντες, εξορίες κλπ) και μου έλεγε ότι νότια Ευρώπη θεωρείται η Ιταλία και η Ισπανία. Η Ελλάδα θεωρείται νοτιοανατολική Ευρώπη. Δεν ξέρω αν το πιάνετε το υπονοούμενο; Κι ας μην είχαμε ποτέ κομμουνισμό. Η δε Πολωνία έχει αρχίσει να θεωρείται πλέον κεντρική και όχι ανατολική Ευρώπη. (Έλεος!)
Γενικά εκτιμούν την ιστορία μας (την αρχαία) και όλοι ξέρουν το ελληνικό αλφάβητο γιατί το έχουν κάνει στο σχολείο στα μαθηματικά (όχι μόνο οι γερμανοί, όλοι, ακόμα και οι κινέζοι). Αλλά μέχρι εκεί. Ειδικά όσοι δε σπουδάζουν κάτι θεωρητικό δεν έχουν ιδέα. Κάτι γερμανοί ηλεκρολόγοι με ρωτησαν μια μέρα: "Απο που είπαμε ότι είσαι; Απο τη Ρουμανία;" Υπάρχουν φυσικά και τύποι που ακούουν Ελλάδα και ενθουσιάζονται απίστευτα και μετά αρχίζουν να σου λένε ότι ελληνικό ξέρουν (με την ερασμική προφορά) αλλά αυτοί είναι κυρίως όσοι σπουδάζουν κάτι σχετικό όπως είπαμε. Αχ αυτή η ερασμική προφορά! Τι έχω τραβήξει να εξηγώ ότι δεν είναι "μπετα" αλλά βήτα, δεν είναι "μου" αλλά μι, άλφα και γιώτα κάνει ε κι όχι ά-ι. Και μετά ρωτάνε τους καθηγητές τους και τους λένε ότι οι Αρχαίοι έτσι τα έλεγαν και εμείς οι νεοέλληνες τα έχουμε αλλάξει. Καλέ μου, οι Αρχαίοι δεν έλεγαν ποτέ το ητα "ε", πάντα "ι" μακρό, τραβηγμένο το έλεγαν. Ούτε έλεγαν π-α-ι-δ-ε-ι-ο. Παιδεύω (π-ε-δ-ε-β-ο) έλεγαν. (δεν ξέρω πως να τα γράψω ώστε να είναι κατανοητά, ελπίζω να καταλαβαίνετε τι λέω) Αυτά είναι εξυπνάδες του κάποιου κύριου Έρασμου (Desiderius Erasmus Roterodamus)
Η δε ελληνική κουζίνα είναι χωριάτικη σαλάτα (ή κάτι που προσπαθεί να μοιάσει σε χωριάτικη), τζατζίκι, ελληνικό γιαούρτι και ούζο. Ολα αυτά τα βρίσκει κανείς στο σουπερμάρκετ αλλά όχι στην κανονική τους μορφή δηλ. γιαούρτι τοτάλ και ούζο πλωμάρι ή 12 κλπ. αλλά στην τουριστική τους μορφή με κάτι μαιάνδρους, τσολιαδάκια και κάτι κιτς συσκευασίες, είναι όλα συσκευασμένα στη Γερμανία και γευστικά έχουν ελάχιστη σχέση με τα δικά μας. Αναρωτιέμαι ποιος τα αγοράζει. Η φέτα (εννοείται ότι την προστατευόμενη ονομασία προέλευσης ΠΟΠ την έχουν γράψει στα παλιά τους τα παπούτσια), όλα φέτες τα λένε αν είναι άσπρα ή σχεδόν άσπρα και έχουν μικρές τρυπούλες. Εχω βρεί και φέτα που ειναι από αγελαδινό και όχι απο κατσικίσιο γάλα και είναι υποκίτρινη σαν το κασέρι. Μπλιάξ! Ασε που αυτή η φέτα είναι σουπερ ανθεκτική, δεν ξινίζει ποτέ, όσο και να την έχεις στο ψυγείο! Η χωριάτικη σαλάτα κυκλοφορεί πααααρα πολυ, σε κυλικεία, σουπερμάρκετ, εστιατόρια κλπ και η μόνη απαραίτητη προϋπόθεση είναι να έχει μέσα ντομάτα και αυτή τη σχεδόν φέτα. Μια φίλη μου Ρωσίδα είχε παρει κάποτε ελληνική σαλάτα που είχε μέσα και τόνο! Για την ακρίβεια τόνο, ντομάτα, σχεδόν φέτα και σως μαγιονέζας απο πάνω. Αυτό κι αν είναι έμπνευση.
Αυτά είναι η Ελλάδα. Α, και το Euro που πήραμε μια φορά κι έναν καιρό από σπόντα. Κι αυτό το ξέρουν γιατί καμαρώνουν για τον Ρεχάγκελ. Αλλιώς ούτε κι αυτό θα ήξεραν. Επίσης η Ελλάδα είναι εχθρός της Τουρκίας. Γιατί, πάλι άγνωστο. Αντε βάλε και καμιά παραλία. Τώρα αν αυτή η παραλία που ονειρεύονται είναι στην Ελλάδα ή στην Ισπανία ή στην Τουρκία ή στις Μαλδίβες, λίγο τους νοιάζει. Εξάλλου, την ίδια τιμή έχει στο ταξιδιωτικό πρακτορείο. Και συνήθως στα πακέτα αυτά που είναι όλα πληρωμένα δεν έρχεσαι σχεδόν καθόλου σε επαφή με την πραγματική χώρα.
Αυτά. Δυστυχώς αυτά. Και όλα αυτά που λένε μερικοί γραφικοί τύποι (Καρατζαφέρηδες και Λιακόπουλοι) στην Ελλάδα εγώ τα ακούω βερεσέ. Εγώ σας λέω τι βλέπω. Και μην αρχίσετε να μου λέτε εγώ είχα γνωρίσει έναν Γερμανό που ήταν πωρωμένος με την Ελλάδα και ήξερε τα πάντα για εμάς. Ναι είναι αλήθεια, πολλοί γερμανοί είναι πωρωμένοι με μας, αλλά με την εικόνα που έχουν φτιάξει στο μυαλό τους για εμάς. Και επίσης εξετάζουμε την κοινή γνώμη εδώ κι όχι τις μεμονωμένες περιπτώσεις. Και αν θέλουμε να κάνουμε κάτι ως έθνος πρέπει να το κάνουμε μόνοι μας και δουλεύοντας κι όχι στηριζόμενοι μόνο στην ιστορία πριν 2000 και βάλε χρόνια. Γιατί αυτά είναι πλέον μόνο λέξεις. "Ντέμος" και "Περίκλες" μια φορά κι έναν καιρό.
![[1]](http://www.wandern-saechsische-schweiz.de/images/Zwillingsstiege_mittlerer_Teil_klein.JPG){kind=link}
![[2]](http://www.wandern-saechsische-schweiz.de/images/obere_Haentzschelstiege_Aufstieg_Klammern_1_klein.JPG){kind=link}
![[3]](http://www.wandern-saechsische-schweiz.de/images/Zwillingsstiege_unterer_Teil_klein.JPG){kind=link}
![[4]](http://www.wandern-saechsische-schweiz.de/images/Zwillingsstiege_Felsspalte_klein.JPG){kind=link}